يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً . . . وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً ) « 1 » « آيا زمانى طولانى بر انسان نگذشت كه چيز قابل ذكرى نبود ؟ . و آنان‌كه به عشق خدا به دردمندان و يتيمان و اسيران غذا مىدهند » ، در شان على و فاطمه و حسن و حسين ( ع ) مشهورتر از آن است كه ياد شود و چه سخنى بالاتر از ستايش خداوند ( از ايشان ) وجود دارد . « 2 » از مسائلى كه اماميه درباره افضليت و برترى حضرت على ( ع ) به آن استدلال مىكنند اين است كه او سخاوتمندترين مردم پس از رسول خدا ( ص ) بود و آن‌قدر در اين صفت شهره بود كه معاويه نيز به اين امر اعتراف كرد و گفت اگر على ( ع ) خانه‌اى از طلا و خانه‌اى ديگر از كاه‌گل داشت ، طلا را زودتر از گاه‌گل انفاق مىكرد . هيچ‌چيز پس از ايمان به خدا برتر از سخاوتمندى « 3 » نيست و در حديث آمده است كه حضرت پيامبر ( ص ) آهنگ قتل مشركى نمود اما خداوند

--> و 1 / 274 چ اسوه ، الصواعق المحرقه : 131 ب 9 فصل 4 ، فرائد السمطين : 1 / 356 ح 282 ، المناقب خوارزمى : 281 ح 275 ، المعجم الكبير : 11 / 80 ح 11164 ، تاريخ دمشق : 2 / 413 ح 911 و 912 ، اسد الغابه : 4 / 25 ، معالم التنزيل بغوى در هامش تفسير الخازن : 1 / 249 ، الرياض النضره : 2 / 206 ، تفسير قرطبى : 3 / 347 ، فتح القدير : 1 / 294 چ 2 و 265 چ 1 مصر ، نظم درر السمطين : 90 . ( 1 ) - انسان ، 1 و 8 . ( 2 ) - تفسير قرطبى : 19 / 130 ، درر السمط فى خبر السبط : 61 ، شواهد التنزيل : 2 / 332 و 403 ، اسباب نزول الآيات واحدى : 296 ، زاد المسير : 1 / 321 ، الدر المنثور : 6 / 399 . ( 3 ) - شرح النهج : 1 / 22 ، مناقب اهل بيت حيدر شيروانى : 225 ، كشف الغمه : 2 / 48 ، الفتوح ابن اعثم : 6 / 255 ، تاريخ دمشق : 3 / 58